Śmieją się ze mnie bo słucham Szopena...

Moi znajomi jakoś nie mogą pogodzić się z moją odmiennością w kwestii gustów muzycznych. Ten Szopen to taki przysłowiowy, mówię generalnie o muzyce klasycznej.
Dziwi mnie to trochę, no bo, kurczę, bez przesady, nie jestem szaleńcem zmuszającym ich nagle do słuchania godzinami tajemniczych śpiewów z Bali. I też nie jest tak, że gardzę inną, niż klasyczna, muzyką. Po prostu bardzo ją lubię i nie mam zamiaru tego ukrywać. I ciągle ktoś sobie ze mnie z tego powodu robi jaja.
Już w podstawówce tak było; chodziłem do szkoły muzycznej i mówiłem kolegom i koleżankom, że wolę Szopena niż Spice Girls. Wtedy to rozumiem, że się śmiali... Ale teraz? Czy to naprawdę jest tak egzotyczne zainteresowanie?
Czy ktoś ma podobne doświadczenia?