Chciałbym przy bladym księżycu
otworzyć drzwi salonów nikczemnych
wejść myślą w labirynt istnienia
tworzyć ekscentryczne klaunady

w najnowszych kompozycjach
umieścić dyskretny uśmiech
pociągnąć ogonek zapatrzonych ludzi
i widzieć
pełne estymy spojrzenia

później bezmyślnie
włóczyć się między latarniami
kopać puste puszki po piwie
straszyć bezdomne koty

wypić taką noc do dna i przespać słońce

Stanisław Dominiak